Δευτέρα 16 Μαΐου 2011

ερως....

Η ψυχολογια παει απο τη μια μερα στην αλλη...δεν ξερω τι μια μερα νιωθω υπεροχα και την αλλη χαλια...για αυτο ευθυνεται ενα ατομο στην ζωη μου...το αγορι μου...οποτε ειναι καλα ειμαι κ εγω...οποτε δεν ειναι δεν ειμαι...

Στην αρχη ημουν κλειστη...εχς πληγωθει πολυ απο προηγουμενες σχεσεις και φοβομουν και τωρα φοβαμαι αλλα προσπαθω να μην το δειχνω γιατι αυτο το άτομο εχει κανει αρκετα πραγματα για μενα...και μενα μου αρεσει πολυ και θελω να ειμαι σωστη πραγμα που δεν καταφερνω παντα βεβαια και αυτο ειναι που με στεναχωρει....κανω πραγματα που ξερω οτι μπορει αν ειναι λαθος...

Νιωθω σαν να εχω 2 εαυτους ...ο ενας θελει να κανει τα παντα για τη σχεση του....γιατι θελω γιατι μ αρεσει...εχω παρα πολυ καιρο να νιωσω τοσο ωραια κ ηρεμη μαζι εμ καποιον...αλλα ο αλλος μου εαυτος κανει επανασταση...κανει βλακειες...σκεφτεται βλακειες...δινει σημασια σε καποια αλλα ατομα που μπορει και να μην την αξιζουν...

αυτη τη στιγμη ειμαι μπερδεμενη...εχει περασει ενα αρκετι χρονικο διαστημα...και πρεπει να παρω καποιες αποφασεις...ποιο κομματι του εαυτου μου πρεπει να ακουσω αραγε???